Bir Tutam Sevmek

Bakarsın aleme derinden ince ince filizlenir içinde bir tutam sevgi.Dostundur, kardeşindir senin sevdiğin… Hayaller tekerrür eder. Kaybolur içinden kadim bir dostun.Gözünde iki damla gözyaşı ve gerçekler rüya misali bir figürandır. İçinde bir çığlık sesi, alevlenir kül olur…İçini yakar herdaim,andırır herbir anısı dostunu, kardeşini…

Toprak çok severmiş insanı. Kavuşur birgün sevdiğine. Uzaklaştırır insanı insandan…Sevdiğine değer verenmiş bir tek toprak.İstediğine yumuşak, istediğine sert…

Bir tutam sevgiymiş meğerse. İnsanın insana veremediğini verirmiş toprak. Öyleyse sevelim birbirimizi. Toprak aldığını geri vermezmiş çünkü.

Mazi içinde bir yara oluşturur. Derinden hissedersin dostunu,sevdiğini,sevgilini...

Kaybolur herşey, herkes… Ve hayat yolunu tek başına yürürsün.Bitirir içini her geçen gün atfedilen insanlar, affedilir her türlü ne varsa…Sinene çeker ve bitirirsin kendini. Artık kimse için yoksun. Geriye bir tutam sevmek kalır.

 

Günün sözü: Bir çiçeğin umudu gibidir sevmek.


Bir cevap yazın